11 Nisan 2018 Çarşamba

İŞİN ASLI


Sonra oldu olan
çünkü kömür sıkılmıştı pırlantandan
bir uzak vardı aklımda
çakılmış bir çivi gibi keskin
tüm parıltımdan beni uzaklaştıran…

derken anladım
hava neden bu kadar soğuk
nedir suda
bana pası hatırlatan
neden gri gökyüzü epeydir
sonra oldu işte olan
çünkü mavilik
sıkılmıştı gökkuşağından…

bir sır verdi gitmeden
rengi sarı
bu henüz ilk itirafıydı
az uyuyordu her rüya
kış önümüzde beton gibi duruyordu
her ona yaklaştığımda
kardan adam gibi yalnızdım
her açıldığında bana
içimdeki kapılar dışarı kapanıyordu…
sonra oldu olan
çünkü unutkanlığım
sıkılmıştı hatıralardan
bir yurt edindim sıcağını
atılmış her yığın gibi
yakınından
işin aslı kaybolmuştum
o kanlı şehrin içinde
hala bulamadığın yarama
sen ağlıyordun…