Bu gadget'ta bir hata oluştu

5 Şubat 2008 Salı

DİL ÇÖKMÜŞLÜĞÜM

Kutsal bir kitap gibi tutuyorum

seni hatırlatan her şeyi

nedendir

hep aynı duayı ediyorum sanki

yemin gibi, aminleri bir

okuyorum yatmadan

tüm sana yazdıklarımı

topluyorum her yerimden

herkesten sakınıyorum kahkahalarını

kıskanıyorum derinden

biliyorum oysa her anını

benden tüm sakladıklarını

toplayıp atıyorum sürekli

sensiz rüyalarımı

bir sana nefes oluyor geceler

nefes alıyor

kan-ter içindeyken sağım solum

başucumda ecinniler

yersiz artık biraz da sensizliğim

kaybolmuşum

ulaşmıyor vuslata hiçbir yolum

susamışım

ses vermiyor kimselerim

bir ayini dinliyor herkes

ağlamak yok

mateminde suskunluğun

nerede şimdi

her şeyimle dil dökmüşlüğüm...

Hiç yorum yok: