Bu gadget'ta bir hata oluştu

27 Eylül 2014 Cumartesi

MAVİ





Taş
yerinde ağır
dalgalara deniz kabukları sağırdı

maviydim  ben derinden
anladım ki okyanusta bir iz
şimdi
içinden geçtiğim her deniz

gök
cümle yerimde eflatun
yağmur
tenimde çok meftundu

tutundum gökkuşağına yediveren renginden
renk bulamadım bir türlü senin denginden

kök
manasız kalıyor boşlukta
toprak bensiz Can buluyordu

aynı fırtınanın yapraklarıydık sanki
rüzgar telaşsızlığımızı durmadan savuruyordu

bir koku değdi sonra yüzüme
tüm yel değirmenlerine karşı
sadece bir çiçek özgürlüğü savunuyordu

taş
yerinde ağır
toprağa selin tabutları sağırdı

asiydim ben eskiden
anladım ki  kör kuyuda bir giz
şimdi elinden çektiğim her dehliz

sır
perdesiz kalıyor
artık aynalar kendi rengini arıyordu












Hiç yorum yok: