Bu gadget'ta bir hata oluştu

2 Şubat 2008 Cumartesi

İSİMSİZ

Bir an intihar etsem

sonra beni kurtarsanız

uyansam

baksam başımda siz

beni dalgın bakışlar alsa

dalgalar alsa beni öncesiz

ben kendi kendime kalsam

bir başıma bulsam canımı öznesiz

belki bana acırsınız

belki üzülür aranızdan biriniz

biraz pamuk olup hastanede

yaralarıma dokunur elleriniz

ah bir becerebilsem

ilk yardımlara düşsem

son kararımda inşallah ben

ama kurtarsanız beni

eve götürseniz acilen

yemem, içmem değişse

el değse perhizime

içme dese doktor mesela

dinlensem

demlenmesem artık kuytularda

bir an intihar etsem

iftihar etmeseniz artık benle siz

‘’hep bizi kandırmış’’ deseniz

‘’sevememiş kimseyi’’

sonra ilaçlarımı almasam

beni üzenleri hiç anlamasam

vasiyetimi bulsanız

ben üzerime alınmasam

bir an hiç üzerime düşeni yapmasam

tarih beni yazmasa

hatırlar mı biriniz

kardeşlerim ağlasa

burun kıvırsa babam

anam ak yemeniyle karalar bağlasa

ip atlasa o sırada zihnim

ölüm karikatür olsa

gülsek beraber tertemiz

bir an intihar etsem

ama sadece bir an

gökkuşağı olurdu rengimiz

toplanır kalırdı eksikler

utanırdı gözlerinizden gözlerim

ses etmezdiniz

hiçbir şey olmamış gibi olurdu yaşasam

sözler var olurdu yokken

gözler yok olurdu giderken

gelsem sevinirdiniz

gitsem kimsesizdiniz

unutamazdınız belki bazı şeyleri asla

anardınız

ağlardınız

sürekli unuttuğumu hatırlayınca

oysaki

benden önce de gittiler

terk ettiler bizi ‘’hey- gidi’’ ler

kalmak şüphesiz sizin için güzel olurdu

gitsem

dedi-kodu kazanında ince BİZ…

değer miydiniz

derin miydiniz yeterince giden bana

kalsam nice-siz olurdum

kalbim zorla solurdu…

bir an intihar etsem

zorla beni kurtarsanız

hoşuma gitse bu iş

ikinciden sonra

beni heyet kararıyla emekli etseniz

dönsem gelsem size

dünden gelsem

emeklesem tekrar önünüzde

kızsanız bana yerli yersiz

kışlasam yüreğinizde

her şeye rağmen kimsesiz…

Hiç yorum yok: